Een Iraanse modus

Reza Mirjalali, tar en zang, Simone Bottasso, accordeon

Twaalf dastgāhs als de maanden van het jaar en 365 kern melodieën, als het aantal dagen erin. Ze verstonden elkaar en vertelden ons hun verhalen, de verbinding met Iran in deze woelige tijden, in de volkskeuken van Belvédère.

Ontplofte ic

De laptop lijkt ’t weer te doen en ik heb een drietal 12V adapters besteld voor de lichtschuiven. Op hoop van zegen. Verder regent het en heb ik de inbox van mijn mail opgeruimd. Het recht op daglicht. De gedachten zijn altijd leger dan de ervaringen, zegt Nietzsche.

℗ plays the music of JB’s kladblad: A1

#30

Odai Al Hayek (gitaar/zang), Ahmad (zang, percussie) en Yaman Suhem (Qanoun), Belvedere

Volle borden

Armindo praktiseert

Geen bewegende beelden, geen opgenomen muziek, een plaatje vanuit de verte, het ongemakkelijke handen schudden, de veel gestoten kop, eten van twee walletjes, de stilte tussen stormen, ongemakkelijke traagheid en vermoeiende haast.

Met een scheve bril je ene wenkbrauw optrekken. Zijn we verzekerd met en van een achterban? Een zameling zielen verenigd tussen droom en daad, gewapend met woorden in vele talen, die goedgelovig hoop koestert voor de toekomst?

Wie wat bewaart

Nederig van harte, zei oma en opa
dat je het verhaal moet begrijpen
Hetgeen er omgaat, tegenstaat, en zorgen baart
De grens is daar waar je er al over heen bent

plays the music of(f) HB proefkonijn 01p 48