Katendrechtse

film zonder aftiteling

De privacy is altijd in het geding. Het toeval een beetje afgedwongen. Er wordt wit gewerkt, vergunningen zijn vergeven. De dichter beschrijft de auteur een stukje, zijn schaduw gaat de hoek om. Niemand komt verhaal halen. Wel zijn we, immer stand-by.

Een vlucht schrijvers

Nog een doppie, de tv-aansluiting, de cv-ketel, afdichting bij de dorpel van de badkamer, de badkamerdeur, de doorgang naar de andere zolder, de deurbel. Een wifi-schotel was beloofd, maar als je van derden afhankelijk bent…
Er moet nog flink gepoetst worden; de bewoners deden dat tot op heden hooguit aan hun woorden en beelden. Ontkalken, schuurspons, dikke bleek, goed spoelen. Schuren en lakken, vegen en zuigen, wassen en drogen.
Er was vergetelheid, een zondvloed, tijdverlies, stank en bederf, we zongen en lachten:

I never knew my heart could sing
My stomach plays the base
I strain my guts when I need strings
My lungs keep up the pace

a-synchroniteit-i ©1993/2021