Teiltje erbij

De oude had een barst, de nieuwe moest ook blauw en deze diepe hadden ze in twee maten. Tien en ruim zes liter, voor de afwas en haar. Voorheen was ‘t waarschijnlijk acht liter, waardoor ik zuiniger was dan een vaatwasmachine. Hij liep wel eens over, maar nu krijg ik de bak niet vol.
Ik had aanvankelijk voor ogen er een zinvol relaas, oftewel zinloos geraas, aan te besteden, maar ik ben toch gauw uitgeschreven voor deelname aan deze waardeloze wedstrijd. Het idee kwam overigens tot mij zittende op de plee en daar had ik eerdaags een andere ingeving, maar die is me ontschoten, wellicht met alle scheisse doorgespoeld.
Waar dingen uit geboren worden.

Het merk Curver, ooit opgericht in Tilburg door de zwagers Pierre Curtius en Ad Verschuren in 1949, is onderdeel van EPG (European Plastic Group) waarvan het Israëlische bedrijf Keter group de eigenaar is. Betekent dit dat het kosher is, of juist niet?

Bertolt

Brecht: “Waarom een mens zijn als u een succes kunt zijn?” “Er zijn tijden dat je moet kiezen tussen een mens te zijn en het hebben van een goede smaak.” Was hij een opportunist?

De Damascener zet de waarheid naar zijn mond, lippendienst voor de vrouwen die er aan hangen. Mijn neus is niet zo groot als de zijne om in zulke verhalen te blijven steken. Ik verkoop liever m’n eigen leugens. Het kan zijn dat ik zijn intelligentie niet hoog inschat, maar zijn sluwheid onderwaardeer.
De herkomst van de natie is niet in enkele artikelen te vatten, het begrip van de wereld overstijgt het mijne. Ik daag ze uit om mij duidelijk te maken waarom ik het mis heb, wat ik verkeerd heb gedaan, hoe het beter zou zijn geweest. En dan niet anekdotisch de ander betichten dronken als een muzelman te zijn.
De gekaapte Rotterdammers stellen hun vragen onbevangen; namens het bureau voorlichting van een andere gemeente bied ik u mijn zwijgen ertoe. Ik poseer als niemand meer dan de huisbewaarder. Ze mogen elk van mijn woorden op de brievenweger leggen. Het is nauwelijks nog informeel en ik voel me niet werkelijk uitgenodigd.

Zuidelijk halffront

Er was geen tijd om het mondeling te doen, maar ik heb die leuninghouders gevonden (bij het oude glas, zoals ik vermoedde). Niet om direct blij van te worden, want op de meeste leuningen passen ze niet (de drie open exemplaren) en het zijn er bij lange na niet genoeg. Ik zou er hooguit de kortste leuning (tussen het eerste bordes en één hoog) mee kunnen bevestigen, omdat die paal net iets dunner is. En om nou met een dunschiller die andere passend te maken… Voor het onderste trapdeel (bgg-1h) hebben we hout genoeg. Die tussen 1 en 2 is heel erg lang; zo’n end hebben we niet (in oud hout) en die van twee naar zolder moet een kromming hebben bovenaan, evenmin voorradig. (We hebben Adnan intussen verzekerd dat alle leuningen erop zitten als zijn kind er is. In ieder geval heeft ie al ‘n bel en ‘n nummer).

Ik heb de keukenschouw gemeesterd: er zijn heel veel losse stenen in de mantel. Die komen er schoon uit en zijn dus her te gebruiken. De eigenlijke schoorsteen (daar binnen) is solide, maar zat wel vol roet, gruis, oude nesten en bakstenen (waarschijnlijk van het bovendakse deel). De onderzijde bleek afgedekt met een plaatje asbest, wat ik te laat in de gaten had, dus nou krijg ik waarschijnlijk net voor m’n tachtigste longkanker. Het losgescheurde deel bestaat ook volledig uit stenen zonder verband – het metselwerk is dood. Ik denk daarom alles wat nog hangt schorren en de rest weghalen en opnieuw opmetselen.



 

 

 

 

 

 

En als bonus:
Met een nieuw systeem lijkt ie zonder problemen te werken. Dus verkopen aan de stichting en daarop (t)huis shoppen, scannen, redigeren et cetera?