Een Iraanse modus

Reza Mirjalali, tar en zang, Simone Bottasso, accordeon

Twaalf dastgāhs als de maanden van het jaar en 365 kern melodieën, als het aantal dagen erin. Ze verstonden elkaar en vertelden ons hun verhalen, de verbinding met Iran in deze woelige tijden, in de volkskeuken van Belvédère.

Ontplofte ic

De laptop lijkt ’t weer te doen en ik heb een drietal 12V adapters besteld voor de lichtschuiven. Op hoop van zegen. Verder regent het en heb ik de inbox van mijn mail opgeruimd. Het recht op daglicht. De gedachten zijn altijd leger dan de ervaringen, zegt Nietzsche.

℗ plays the music of JB’s kladblad: A1

Volle borden

Armindo praktiseert

Geen bewegende beelden, geen opgenomen muziek, een plaatje vanuit de verte, het ongemakkelijke handen schudden, de veel gestoten kop, eten van twee walletjes, de stilte tussen stormen, ongemakkelijke traagheid en vermoeiende haast.

Met een scheve bril je ene wenkbrauw optrekken. Zijn we verzekerd met en van een achterban? Een zameling zielen verenigd tussen droom en daad, gewapend met woorden in vele talen, die goedgelovig hoop koestert voor de toekomst?

Begane grond

Dus je kan beter weinig kip eten en veel geld stoppen in het ontwikkelen van kweekvlees, dan geen kip eten en niet investeren in nieuwe technologie als het gaat om het verminderen van dierenleed? Beter geen vlees eten en je best doen om met alle middelen het lijden van gedomesticeerde dieren te voorkomen?
Ecologisch zou kip eten minder erg zijn dan het eten van rund, maar het is het leven van een koe afgewogen tegen dat van tenminste tweehonderd hoenderen. Vreemde dilemma’s, die alleen de overdenkende mens lijken te plagen. Het altruïsme im Frage?
Als weinigen van je naasten zoiets wensen te onderkennen, laat staan onderschrijven – het roepen vanaf ivoren torens heeft tegenwoordig een globale reikwijdte, over de hoofden heen – misschien omdat het geen prioriteit heeft in het dagelijks geploeter, houd je het dan voor en aan jezelf? Onmacht, onvermogen, onwil?

HBProefkonijn 008a 32 (editie 22)

Ongesceneerd

Waar kom je vandaan? Een vijfde colonne? Een keukenraam? Mislukte middenstand, vertegenwoordigers van broekophouders en boekhouders van andermans tijd? Plat land en provinciaal gedachtengoed? Gebrek zonder armoe.

Zoekmachineontgoocheling: onderbuiklezen, heimdromen, vertastingen, zwijgzaamheden, afgankelijk, mislijdenschap, slazeveren, heughebben, rimpellikken, lokletters, documonumenten, boerkul, werkgezicht, laaglast, schoeving, uitspiratie, deprimatie, spuugmens, knechtknaap, kutlul, bedslecht, maanarm, slaapgat, pusnaad, roestion, borrelhoofd, vatlust, korstbuur, weetgans, slapvast, moedervondst.

Kamerkast.

Achter slot en grendel te bewaren uit te zoeken archieven van de beheerders van de stichting met de naam van de loods met het nummer van een etmaal. Het oude hout en stinkend stof van een eeuw tenminste gaf met gepaste weerstand snel genoeg de ruimte vrij om het hooguit half zo oude afsluitmechaniek te herbergen.

Geschiedenis erin, deur dicht, sleutel omdraaien en wegstoppen. We weten waar het staat.
Het herhaalt zich niet, gewoontedieren! De gletsjers smelten. Waar komt het bewustzijn vandaan? Anders dan daglicht? Tabernak!

Wat doet de regen hier?

In ons beste en diepste geweten
van wat we ver- en aanrichten
is het eeuwige niets favoriet
of anders Sodom en Gomorra

Met het boerenverstand
een waarheid als een koe
op de klompen aangevoeld
Armoe troef in starre tred

Houden we vast, slaan we op?
We wateren af en geven toe:
het is niet goed genoeg

Alwerewaq

Mahmoud Neami, Abdulkadir & twee leden van het koor van Majed

Rosh vertoonde een prachtige documentaire over een oude ambachtsman in Jeddah die ooit het houtwerk van de traditionele erkers (rawashin, meervoud van roshan) maakte en had daarna een online gesprek met de Saoudische maker ervan. Als je niet meer weet wat je met je leven moet…

Glasvezel

derangement 57

Laat anderen maar zeggen dat het te licht is,
naïef, simpel, verzinsels, schrijvers eigen.

Ga je dood, dan is dat naar,
de overlevenden moeten het ermee doen.

Onsterfelijkheid is waarschijnlijk een vloek,
al zou je het een tijdje moeten uitproberen.