Onvoorstelbaar

Tot aan je dertigste denk je niet dood te gaan
Tot aan je zestigste denk je er met afgrijzen aan
Tot aan je negentigste werken aan de inlossing ervan?

Dat je ooit wenst niet meer te willen bestaan
Dat je het moe en zat bent
Dat de ellende ervan groter is, dan het plezier erin
Dat je het voor gezien houdt 

Een klus geklaard, maar de volgende onmiddellijk in de wacht: is er een leuk aanrecht te scoren? Een nieuwe vaatwasser zou moeten worden aangeschaft. Nieuw wifi-punt en tv-signaal moeten ‘besteld’ worden. De rest is loose change. Je kan er geen dag mee vullen.

Weet ik van niks?

Ik zag mij om middernacht ineens ingeroosterd staan voor zaterdag en trok gelijk mijn wapen, in een repliek waarin ik zei van niets te weten, van wat er dan speelt, evenmin van wat ik hieraan bij te dragen zou hebben. Dat de een mij vorige week benaderd had en ik zou gebeld zou gaan worden door een ander, wat vervolgens niet gebeurd is. Mijn idee was dat ik hen vooraf zou aanhoren en eventueel van dienst zou kunnen zijn, niet dat ik bij het evenement zelf aanwezig zou zijn om daar in het wilde weg te gaan trouble shooten. Dat het me allemaal te vaag is en ik intussen andere plannen heb; voor hetzelfde geld kom ik voor niets, omdat ik niet weet wat ze willen, wat het probleem is en evenmin of ik er een oplossing voor heb. Afgesloten met een groet, ook aan hen…
Om vijf voor twaalf wintertijd erachteraan, nadat ik het draaiboek beter had gelezen, dat het nog gekker kon – als je zo, op een laat(ste) moment, voor ‘voldongen feiten’ wordt gesteld – dat het over een andere activiteit gaat. Voor de klant Wijngaarden Boot – een schip met krenten? – waar ik al helemaal niet in gekend was. Bizar verkeer; zal aan het weer liggen, of de zomertijd, of speciale operaties in het achterland…

Vandaag bespraken we Chili en waar het met de wereld naar toe moet. De kraan is gerepareerd; ‘nieuwe’ knop en de ‘goede’ kant op draaiend. Morgen kunnen ze me bellen als het nodig is. Ga je omrijden voor een paar euro? Een kilometer of twee? Of een gokje wagen dat je een duppie per liter kan besparen en dan vierenhalve euro op een volle tank als je het redt tot Delfgauw. Of je gaat niet en dan hoeft er niets.

Canciones de la Resistencia y de la Guerrade limiter gooit roet in het eten

Toegankelijk

Het is koud in het niet geïsoleerde gebouw Diepenveen, behalve op de radiator die ik even opengedraaid had in de ruimte waar de luistervoorstelling over het vergeten bombardement van 1943 wordt afgespeeld. De anderen zijn allemaal in de grote zaal met de fototentoonstelling, bij de bar met de hapjes en drankjes.

Verlangen naar het einde, wachten op het slot; we hebben mooie oude sleutels, van Lips. De mijne is nog niet gebroken. Moe na de lange dag, de lange weg incluis de gesloten brug, en de kou, net voor de winterse neerslag terug thuis. nog even acclimatiseren en opwarmen alvorens de nacht in te gaan, die een nieuwe dag brengt.

De ellende bestaat al zo lang en we sloten onze ogen ervoor, omdat we er geen last van hadden. En nu kraaien we onze onschuld, onze onwetendheid, en onze onmacht, omdat het ons raakt in onze rust, vrijheid en portemonnee. Ik bespaar op benzine, maar draai af en toe het gas open om het niet al te koud te hebben.

Verantwoordelijkheid

Je hebt het voor alles wat je doet, waar je aan denkt, waar je naar kijkt en luistert, wat je eet en drinkt, en wat je uitkraamt. Ook al zijn we ons brein in bepaalde of alle toestanden en omstandigheden niet de baas en wek je alleen de schijn in controle te zijn.

Zo luisterden we naar muziek, Hans, zo lulden we uren door, Luc, weet je nog, Joop? Onze band, voor en na buiten de cluppies, vele jaren terug. Plato, Jezus, Mohammed, en Poetin zien met verachting op ons neer. Je wilt gewoon met je bloed broeders zijn.

We gooien niet alles in deze brave etalage, we stellen prijs op onze discretie, de persoonlijke levenssfeer en wetenschap van de onmogelijkheid om het eigen zijn de ander te doen ervaren – je moet niet alles wat je denkt zeggen en schrijven.

Tonen

simsim

De meanderende mens

Het verraad, het rijbewijs, het huwelijk, de technologie,
de ouderdom, de farmacie, het kapitalisme, de dictatuur,
de consumptie, het toerisme, de prostitutie, de literatuur,
de romantiek, de slaap, het dromen, het excuus,
het geheim, de gemakzucht, het lot, ziekte en dood.
Zijn het jouw woorden en orde niet?
Het zijn er nooit genoeg en meestal te veel.

Knisperden

De nacht in met discussies over boosdoeners, vingerwijzers, boterhoofden, respectloze en verdwaasde moeders, Philip K. Dick, H.G. Wells, en een lijst van ondergewaardeerde personen in de geschiedenis, en via Salièri en de film over Mozart, vervolgens die over Michiel de Ruijter, uitmondend in een artikel over de ontwikkeling van kanonnen in oorlogsschepen en die van de projectielen die ze afvuurden, van kogels tot granaten, om te eindigen met de vaker gemaakte vaststelling dat veel menselijk vernuft wordt gestoken in het elkaar uitroeien, of andere onzinnige zaken.

&vogel

Interail

Korte grensoverschrijdende verbindingen en bestemmingen met potentie voor substitutie. Dat is snel en goedkoop veel werk voor weinig, maar zou als iedereen de trein pakt en niet gaat vliegen het toch nog goed komen?
Onwaarschijnlijk! Het is veel te duur en vliegen gaat niet weg, kan ooit elektrisch voor kortere afstanden, en met kerosine duurzaam gemaakt uit CO₂ en waterstof, tot de mogelijkheden behoren. Er was nog niets gepubliceerd van deze update.

Zodoende op de valreep wat extra inkomsten deze maand en hij duurt nog even. Is er een jaar minder goed begonnen? Niets om naar te verwijzen of om op terug te vallen?

kraskade; pH

Tegen spoed

Toevallig belde Kevin mij toen ik bij Gamma was op weg naar de Atjehstraat, om Nas er de schakelaar voor de rookmelders te laten plaatsen. Het ophangen van een nieuwe lamp in de spoelkeuken kostte me meer tijd dan verwacht, ook al omdat ik de schroefmachine(s) niet kon vinden. En dan bleek ik een waterpomptang te ontberen, terug in Poffa’s, en de verloopring van 50 naar 40mm en waarschijnlijk ook de wasmachinekraan niet te passen. Een andere keer verder, met de benodigde spullen.

De grijze dagen helpen niet. Je hebt de spanning van verzinsels nodig om iets bijzonders te voelen, al is het niet bijzonder geruststellend. Het leidt ook niet af van wat je lijdt. Kan je afstand nemen, loslaten, relativeren? Het geluk van de herinneringen, ook de nog te maken. Hoop is niet genoeg.
Je zou zomaar een geest van je verleden kunnen zijn.

Katendrechtse

film zonder aftiteling

De privacy is altijd in het geding. Het toeval een beetje afgedwongen. Er wordt wit gewerkt, vergunningen zijn vergeven. De dichter beschrijft de auteur een stukje, zijn schaduw gaat de hoek om. Niemand komt verhaal halen. Wel zijn we, immer stand-by.