Katendrechtse

film zonder aftiteling

De privacy is altijd in het geding. Het toeval een beetje afgedwongen. Er wordt wit gewerkt, vergunningen zijn vergeven. De dichter beschrijft de auteur een stukje, zijn schaduw gaat de hoek om. Niemand komt verhaal halen. Wel zijn we, immer stand-by.

Afgemaakt

Geen gefilosofeer, het is anders gelig dan vergeeld. De meeste bezoekers zal het amper opvallen. De oud-politieman, die toevallig langskwam, is niet eens boven geweest. Het is poetswerk. Er staat nog genoeg op stapel, voor deze zomer, voor de komende herfst en winter. Rekenen we af op een jaar?

Hier zou een boodschap van algemeen nut moeten volgen, maar wat is de zin, het juiste woord, hier en nu? Wat gebeurd is zou bekend kunnen zijn, wat nog te gebeuren staat is ongewis, al wordt er genoeg gespeculeerd. Het pakt misschien goed uit voor de of het een en ander, maar wellicht ontaardt het in rampzalige rotzooi. Afwachten, of hopen en geloven dat er aan de knoppen te draaien valt?

Carpatho

picture fragments from SilverLands. The Chronicles of Carpatho-Ukraine 1919-1939*

High tea in Verhalenhuis Belvedere, herbal tea, snacks and sweets by Urkainian cook Uliana Yospenko with the musical performance Fire Horses.

Maryana Golovchenko – voice, effects and traditional Ukrainian instruments, Anna Antipova – violin, electronics, George Dumitriu – sound design; a musical story telling inspired by the Soviet-Ukrainian film classic The Shadows of Forgotten Ancestors, directed by Sergei Parajanov.

The performance alternates music and texts to tell the story of the film and the unique circumstances under which it was shot; the eccentric director Sergei Parajanov and his crew; and the village Kryvorivnya with its peculiar customs, dialect, and music. 

*) not the original shots that the artists used while performing, but just what i could find

Kaseko!

shake your body!

Deze keer was ie er in z’n eigen show, voor Suriname op de Kaap van North Sea Round Town. Maar er werd van alles ten gehore gebracht, ook ‘echte’ jazz, funky stuff, en zelfs een slaapliedje. We leerden van z’n vader Eddy, z’n broers en zus, en Kid Dynamite werd wederom geëerd. Sinds tijden weer om middernacht op huis aan; vandaag staat er in het kader van keti koti ook wat op het programma: tweehonderd te maken en af te halen maaltijden! Kom maar luisteren!

Primeur

rhythm box

Tony Viola in een kassie, Johannes B met een passie, wij doen een wassie.
Witgoed voor de hoogwaardigheid, gestreken vlaggen en instrumenten.
De lucht was van Dali, de muziek oude blues, zonen, lief, uit het veld geslagen.
Lukt het nog steeds niet iets te waarderen op het resultaat, in plaats van
op een minder reële verwachting, natuurlijk, het leven zoals het komt?

Jaar van de castraat

We zijn rond, alle twaalf jaren gehad sinds Chinees Meisje op de Kaap, of moeten we deze eerst afmaken, omdat Belvedere toen nog in de baarmoeder zat? Het ziet er niet corona-proof uit en dat zal het niet geweest zijn met al die mensen in huis.
Er is aan ons immateriële erfgoed de Chinees-Indische restaurantcultuur toegevoegd; maar waar moet het bijbehorende certificaat (straks) huizen? Deze kookkunst wordt in ieder geval al hoog gehouden in onze volkskeuken, vandaag en morgen.

De kookstudio gedoopt…

12 matige blues

Jazz is not dead, it just smells funny… (Frank Zappa)

Weer een jazzlezz van Ruud Bergamin met Cruise Control, het in één adem noemen van jazz en blues. Alleen voor oude mensen? Ruud geeft ook cursussen (€101) elders op donderdagmiddag. Altijd gezellig, genoeg te beluisteren, met eten en drinken, en het swingt de tent uit (de deur op een kier voor de covid19-luchtverversing; de wtw’s werken op volle toeren, zoals gewoonlijk) – hier dan.