Niet bij de hand

Die vraag is er een die we voortdurend krijgen: of we de gis-data hebben van de info in onze kaarten. Maar dat we aangeleverd hebben gekregen was al niet in die vorm (slechts de rivierkilometers in een lijstje) en om zoiets om te zetten naar coördinaten is wel te doen, echter niet 100% nauwkeurig en kost het nodige aan werk(tijd=geld). Voor al die trajecten, ruw geschat, vrees ik al gauw een dag.

Het is de beschikbare rivierkilometers van de trajecten op de shape-bestanden van de Topdienst aanduiden en de coördinaten noteren. Vrij ‘administratieve’ taak (wel iets voor mij en misschien valt het mee).

Het beste wat we min of meer kosteloos(?) kunnen aanleveren, is de trajecten zoals in detail in onze kaart ingebracht met daarbij de riviercontour (die vrij nauwkeurig gebaseerd is op de Top50-kaarten) als referentie in een vectorbestand. Dan kunnen ze proberen die zo goed mogelijk te plaatsen in hun gis-omgeving, maar die eerder genoemde methode is beter en zouden zij ook moeten kunnen.

Ontkomkommertijd

Ik heb getracht telepathisch contact met een ander te leggen, maar kennelijk ben ik zo ver nog niet: hij had niets ‘gevoeld’. Dit naar aanleiding van het laatste stukje ‘Zomergasten’ van afgelopen zondag met ene Lidewij (een voornaam om te onthouden – en opgezocht: Edelkoort als achternaam), een trend monger – weet niet of het een passende term is voor wat zij doet, maar ik vind ‘m mooi (van Zappa’s ‘Greggary Peccary’) – die verwacht dat de mens in de toekomst zijn brein ontwikkelt in die richting.
Misschien zit ze een beetje op het randje van fantasievol en fantastisch, maar wat me uit het hart gegrepen was: haar stelling dat het beter met de wereld zou gaan, als we meer onze verbeeldingskracht en creativiteit zouden gebruiken. Dan hadden we minder spullen nodig, ook. (Niet goed voor de economie, roept er dan vast een massaal koor.)
Het ging erom spannen voorspelde zij, maar als we ‘die hobbel’ (ik heb gemist wat ze daarmee bedoelde) weten te nemen, komt het goed met de mensheid.

Afgewisseld met enkele betaalde klussen en te zonnige of juist regenachtige momenten, ben ik (nog altijd) werktuigelijk in de weer met de schilderachtige verflagen en het oude hout, en, alsof het in een ruk doorgaat, de laatste dagen ook in het virtuele domein de (letterlijke) verbeelding – de fotoverzameling – aan het opruimen en opknappen. Resteert er weinig energie voor oorspronkelijker verrichtingen; heb nog met het oog op een feestelijke uitvoering van oude nummers iets geprobeerd met de arrangementen ervan, maar dat dreigt te verzanden. Het komt uiteindelijk neer op de verwoording van het gedachtegoed.

Bij deze, dus.

RvdR Maaswerken

30 juli 2012 15:03:01
Het aangepaste bestand. De pdf werd erg groot en ik heb het adres van de printer hier niet. Heb nog wat extra ‘afdekwater’ ingevoerd (Oosterschelde en Grevelingen).

6 augustus 2012 13:56:57
Het bestand met de kaart, alles nog in vector. (Ik weet niet hoe ie uiteindelijk naar V5 gaat, maar neem aan dat er dan een tif van de ondergrond in moet.) Gaan ze de hele kaart gebruiken of snijden ze Nederland nog aan (met de legenda lager geplaatst)?
Overigens staat ‘Zoommeer’ buiten het eigenlijke meer zonder dat dit door een afwijkende kleur nog geduid wordt (zoals in de RvdR-kaart). Misschien moet er een lijntje bij.

Bes

Voor altijd, voor Hans, voor de nazaten en naasten, de ijTunes herwerkt met huidige standaard. Het is nooit goed, niet af, het is zoals het is, niet van de verhalen, dingen uitwerken, veelal in opwellingen ontstaan en ‘afgemaakt’.
Later er meer mee gedaan, zonder doorgaans tot goeie combinaties te komen van woorden en klanken, er nooit zeker over. Het hoort thuis in mijn schets- en plakboek, voor mijn eigen plezier, heer Peeters.