0 dennenboom

takken wonderschoon, ruisen in de wind, geuren in de regen

De midwinterstrijd is in volle gang, lastenverlichting, gemeenschapszin, kerstverzadiging; een gat in de tijd.

Het knallen van vuurwerk, afgestoken zodra het duister is ingetreden, zijn een grimmige herinnering aan hoe het is op andere plaatsen en in andere omstandigheden.

We doen het onmogelijke, we laten het noodzakelijke, voor wat het is, of aan anderen. Zien we de gevaren niet echt onder ogen? Het onvermijdelijke gaat hoe dan ook gebeuren.

Stroomafwaarts

In een kringloop gaat het water ook hier nu; met gebruikt hout om het tijdelijke, grijs gegronde paneel te ondersteunen. Het is nog lang niet klaar en achterstallig onderhoud dreigt bij voorbaat. Alsof we niet aan betere spullen en menskracht konden komen.

Aan de monding van de Maas, Waal, Merwede, Lek, Rijn, Rotte, Hollandsche IJssel ook, is een stroom van woorden op z’n plaats, als dam tegen verzilting, droogte, afkalving, verzanding. Je drijft mee, of roeit er tegenin. Het legt geen zoden aan je dijk.

We koken alle bugs eruit, daarbij zien niet onze vingers of mond te branden, het gemeenschapsgeld in de perilexovens, of de rekening voor de buren. Hebben we het uiterste gedaan, kan de verantwoordelijkheid gedragen worden?