Plintpraatje

Geen idee wat dit metalen spiraaltje in de achterkant van de plint, die aan de lambrisering in de voorkamer van het Elenbaashuis zit, te betekenen heeft. Het is alsof er twee hebben gezeten, of deze eerst op die andere plaats, of dat het iets zou moeten doen om het hout ter plaatse bij elkaar te houden. Doet het er iets toe in het licht van vandaag, met de onheilspellende vooruitzichten?

Deskundigen vrezen een tweede en heftiger golf van besmettingen en intussen lopen de slechte cijfers langzaam weer op, omdat veel mensen de beperkingen niet meer aankunnen of te weinig ernstig nemen. Het lijkt onvermijdelijk.
Eigen schuld, zegt Midas, we zijn met te veel; geboortebeperking zou de maatregel zijn, die al veel eerder serieus toegepast had moeten worden. Of gaan we eigenlijk aan onze domheid ten onder?
Niet de extreme stupiditeit die exemplaren als Trump, of de mogelijk al dode Kim Jong-un en de talloze complotdenkers tentoonstellen, maar de alledaagse huis-tuin-en-keuken-stompzinnigheid waar we vrijwel zonder uitzondering allemaal mee behept zijn.
En niet voortdurend, maar vaak genoeg om op al dan niet cruciale momenten de verkeerde dingen te doen of laten, wellicht zonder dat we het ons bewust zijn. De wijsheid komt soms, achteraf.

Museum van het medeleven

Het staat in de sterren geschreven dat ze ons gunstig gezind zijn, zouden astrologen en waarzeggers kunnen beweren, dat we een hete, zonnige zomer krijgen, maar dat niemand op of met vakantie kan en wij open blijven voor bezoek, suggesties en de centen. Is het te mooi om waar te zijn, een geluk bij een ongeluk, of gewoon hoop- en verwachtingsvol, altijd goed gelovig?

Redt de kwetsbare mens de beschaving door het veld te ruimen voor (nog te ontwikkelen) kunstmatig leven, dat bestand is tegen de onverbiddelijke natuur op aarde? Is er cultuur zonder mensheid, of zijn het verschillende begrippen van hetzelfde verschijnsel? Er zal meer dan eens ruim over nagedacht zijn. Wij blijven, al dan niet onschuldige, amateurs in werk en denken.

Recht huis

Google Streetview juni 2008

Where is Wally?

Weken na zijn overlijden; raam op een kier, gordijn half open
Wat meldt het briefje aan de deur van het museum?
Het linker straatnaambordje op de oorspronkelijke plaats
Waarom verwoorden wat ook te zien is, voor de (be)zoeker?
(Hoe reciteer je de haakjes?)

Een uitstapje in de geest van; Breuker’s straatorgelwerk
Dansen doe je er niet ongeoefend op, tijdens de lunch
De kosten houden aan en lopen op; inkomsten zijn nihil
Meester je eigen huis, de andere halve metereconomie

Heeft iemand dit kunnen voorzien en ons gewaarschuwd?
De gaten in onze handen, de regenbogen in onze ogen
De ochtendjassen waren niet verdicht, maar gesloten
Waar laten we alles wat we denken te moeten bewaren?

Schuintrekken

Voor het eerst sinds ruim een decade stroomt er weer water in Wally’s voormalige woning en dan uit de kraan, niet langs de plafonds en de muren. Het voorlopig gemonteerde exemplaar heeft al minsten een derde leven, een tweede in dit huis, na eerst in de keuken beneden gewerkt te hebben. De aandacht richt zich nu op het raam, de omlijsting en de (nog te scoren) vensterbank.

Zoals de wind waait gaan we…