Alwerewaq

Mahmoud Neami, Abdulkadir & twee leden van het koor van Majed

Rosh vertoonde een prachtige documentaire over een oude ambachtsman in Jeddah die ooit het houtwerk van de traditionele erkers (rawashin, meervoud van roshan) maakte en had daarna een online gesprek met de Saoudische maker ervan. Als je niet meer weet wat je met je leven moet…

Veelzijdigheid

Alsof we niet weten wat er in de wereld gaande is, bouwen we een houten hut, een kiosk, of een buitenpost. We hebben elektriciteit voor het zagen, boren en schaven, maar het meest gaat op spier- en denkkracht met slechts de zon en wind, de vragen en op- en aanmerkingen van passanten, het water uit de kraan en het eten uit de keuken. Onderling spreken we alles behalve koeterwaals, maar verstaan elkaar soms niet. Het kiert en tocht, op de heersende windhoek kan alles open, ook de slaande deuren, zodat hier de volgende coronagolf niets hoeft te worden gesloten. Dit alles is betrouwbaar nieuws.

Imershón

Vernon Chatlein, Sophie Anglionin, Franklin Caesar Breeveld, Lidrick Solognier

North Sea Round Town, in Verhalenhuis Belvedere met muziek en vertellingen van Vernon en eten van zijn vrouw Daya temidden van een volle zaal gretige gasten. Jazz en volksmuziek, herkenbaar op zich en in het samengaan. De verbinding met de geschiedenis van Curaçao is sterk. Zolang mijn moeder nog leeft, loop ik niet rond als een dronkaard, zolang mijn moeder nog leeft, loop ik niet te klagen dat mij iets ontbreekt.
Warmhartig optreden in akoestische en quadrafonische ruimte en opstelling; waar ga je zeggen dat het muzikaal vakmanschap niet leidt tot al te bijzondere composities? Alsof dat ertoe doet. Het swingt genoeg, af en toe denk je Dolphy te horen, zonder dat je er kippenvel van krijgt. Het vlees van zulk gevogelte zat wel in het eten.

Zorgwekkend

37 zorgregio’s en 345 gemeenten

Lynn Berger, Zorg – een betere kijk op de mens [2022]:

Wat er gebeurt als we niet goed zorgen voor zorg

Zolang we zorg niet zien voor wat het is – namelijk: als alomtegenwoordig, maar niet onuitputtelijk – blijven we het op allerlei manieren ondermijnen. Daardoor stevenen we af op een zorginfarct dat iedereen zal raken – en waarvan de coronapandemie slechts een voorbode was. Want als de vraag naar zorg groeit en groeit, en we niet goed zorgen voor de mensen die professioneel en informeel zorg verlenen, loopt alles straks opnieuw en alsnog vast. En als het zorgen stokt, stokt alles – dat hebben we inmiddels wel ervaren.

Beter zorgen voor zorg kan op allerlei manieren. Om te beginnen met betere arbeidsvoorwaarden en meer bewegingsvrijheid voor professionele zorgverleners – zodat de mensen díé in de zorg werken, dat ook blijven doen. 

Door meer te investeren in preventie, zodat onze vraag naar jeugdzorg en geestelijke gezondheidszorg behapbaarder wordt, en minder mensen meerdere chronische aandoeningen tegelijk krijgen.   

Door mensen de tijd én de middelen te geven om (informeel) te zorgen, bijvoorbeeld door financiële steun en sociale zekerheid voor mantelzorgers, en ruimhartige geboorte- en ouderschapsverlofregelingen voor moeders én vaders. 

Ook van belang: zorgbeleid dat niet inzet op efficiëntie, marktwerking en concurrentie tussen instellingen, maar op rek, ruimte, en samenwerking.  Op instellingen die denken: ik heb mijn probleem pas opgelost als het ook bij de ander is opgelost.

En niet alleen zorginstellingen, maar iedereen zou op die manier moeten denken. Wat nodig is, is een nieuw waardesysteem. Een waarin zorg, onderhoud en reparatie net zo hoog worden aangeslagen als vernieuwing, innovatie en productie. Waarin ‘het beste uit jezelf halen’ niet alleen gaat over presteren, maar ook over bijdragen. Wat nodig is zijn mensen die begrijpen dat we nergens zijn zonder zorg, en die naar dat inzicht willen handelen.

Dat begrijpen begint met zien. Met zien dat zorg een keten is. Eén die niet ophoudt bij de professionele zorg, maar dwars door al onze buurten en huizen loopt, tot de meest informele en intieme zorg aan toe. Of meer nog dan een keten: een weefsel. Zorg is een weefsel dat overheid, zorginstellingen, professionele zorgverleners, mantelzorgers en ouders onlosmakelijk met elkaar verbindt – dat mensen met elkaar verbindt. 

Zo’n blikverruiming begint, denk ik, met inzoomen, net zolang tot de scheidslijnen tussen zorg en werk, tussen behandel- en slaapkamer, tussen verschillende vormen van zorg, en tussen verschillende mensen, beginnen te vervagen. 

Inzoomen, net zolang tot je ziet dat alles en iedereen verbonden is. En dat het zorg is, dat die verbindingen in stand houdt. 

Er waren 352 gemeentes vorig jaar, inmiddels 345. Langer geleden nog 441. Beemster en Purmerend zijn nu Purmerend; Heerhugowaard en Langedijk › Dijk en Waard; Landerd en Uden › Maashorst; Boxmeer, Cuijk, Grave, Mill en Sint Hubert, en Sint Anthonis › Land van Cuijk. Met ingang van 24 maart dit jaar is Weesp deel van de gemeente Amsterdam, met een ‘status aparte’.

Boy, kid, Ronald!

De een

Voorbij (de ander)

Als je van levendig mens tot niet wakker dier geraakt,
niet meer reageert op aanspraak,
deze niet meer maakt op je aanwezigheid en voorkomen,
verdwijnt in duisternis en stilte,
hooguit nog als schim en geest door onze hoofden spookt,
dan zullen ze je uiteindelijk dood verklaren, wat helder is,
een afgesloten verhaal met een al dan niet onbevredigend slot.

Kiosk

Thee- of koffiehuis? Er zal best wat geschonken worden, aan de buurt, voorbijgangers en gebruikers. Dertig draadeinden van 33 cm, zestig moeren en ringen M16. Tweeboshout, zeven dik, op vier stelconplaten; binnen en buiten twee bij vier. Het hoog(s)tepunt nog niet bereikt, dus de vlag nog niet uit.

Trico, Belvedere op Radio 4, 11 juni 2022

Keet geschopt

Hier staan we, dit is van ons
Iedereen is welkom
Als je tot hier weet te komen

Wij hebben de middelen
De vrijheid nemen we
Om te delen aan onze tafel

Breng ons je bestaan
Je krijgt wat je toekomt
Dat wat al van jou was

Hamed Alshaabi

Sao Joao

tambors

Aftrap naar midzomer, St. Jan; de zon brak warm en licht door. Na een begrafenis en een omweg kwamen uiteindelijk om drie uur ook de andere muzikanten aan. Alsof we in twee ploegen de middag vulden. Tenslotte op het terras met stamgast Jim over wie en wat er nog onder de levenden is. Er is veel leed in de wereld.

Doorgekomen bericht uit het achterland: de sloten in de Krimpenerwaard schijnen vol met rivierkreeft te zitten. Ze knippen de waterplanten door en worden als een plaag bestempeld. Bij Berkenwoude houdt het Zuid-Hollands Landschap bepaalde sloten in de gaten en haalt de kreeften eruit om zo meer zicht te krijgen op het probleem en een eventuele oplossing.

Isa & Nando