Rekentuig

Mijn idee was een super-chipkaart waarmee je elke computer echt personal maakt, omdat je er al je eigen gegevens kunt opzetten (naar believen persoonsgegevens, agenda, adressen, notities, internetinstellingen, softwarelicenties enz.) en die zo altijd bij de hand hebt en in één keer voor de machine waaraan je wilt werken beschikbaar zijn. De pc’s hebben daarvoor een eenvoudig in te pluggen (usb)apparaat met zo’n voorziening. 

Een en ander vergt ver(der)gaande beveiliging van computers en netwerken; het kan heel goed in een tegengesteld idee omslaan, waarbij door systeembeheerders cq. -bezitters een vergaande controle op de gebruikers mogelijk is. (Grote-broer-paranoia.) Met de modernste technieken kan een identificatiesysteem in de kaart verwerkt zijn, zodat ie niet door anderen te misbruiken valt. Als werkgevers een moderne prikklok willen, dan verzinnen ze zelf daar maar iets voor. Het kan aan de gebruikers overgelaten worden of ze dergelijke informatieverschaffing ook via hun eigen ID-card willen laten geschieden. 

Al met al een allerlei kanten op uit te breiden en door te denken ontwerp. Het zou bijvoorbeeld ook mogelijk kunnen zijn dat je een persoonlijke (computer)historie op de kaart opbouwd, waarmee elke pc of werkstation zich (in a split second) kan aanpassen aan jouw niveau van kennis en kunde, wellicht ook aan persoonlijke voorkeuren en smaak, aan emoties en humeur, aan je algehele geestelijke en lichamelijke toestand van het moment. Wie zou er niet zo’n vriend willen hebben? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.