Schuintrekken

Voor het eerst sinds ruim een decade stroomt er weer water in Wally’s voormalige woning en dan uit de kraan, niet langs de plafonds en de muren. Het voorlopig gemonteerde exemplaar heeft al minsten een derde leven, een tweede in dit huis, na eerst in de keuken beneden gewerkt te hebben. De aandacht richt zich nu op het raam, de omlijsting en de (nog te scoren) vensterbank.

Zoals de wind waait gaan we…

Usw

Langzaamaan in onzekerheid roept het een het andere op. Zonovergoten zinloosheid moet het niet worden in de herinnering. Het noodzakelijke in huis hebben, waaraan gekluisterd, met de administratieve rompslomp.
Kijken we naar de toekomst, onbewolkt, twaalf graden van bekwaamheid, de zorg om het verlies van samenhang, de slijtende jaren, het aanstekelijk optimisme van de onwetendheid, en we gaan ervoor, regel voor regel.

Droomlandverhuizers

We hebben de ruimte, de tijd, het erfgoed, maar geen geld, geen bezoek, geen koorts. De zomer wordt prachtig, arm en warm; we hopen het te halen, met z’n allen.
De tentoonstelling is te bezichtigen, op afspraak of in het voorbij gaan. Wij zorgen voor de spullen: rangschikken en ordenen. Hier is een toilet, voor de medewerkers.
Kantoor hoeven we er niet te houden, feesten is ons verboden, de luchtkwaliteit is van belang, en er kan gebouwd worden aan kastelen en wereldverbetering.

IJlenbaas

foto: Joop Reijngoud

Ook in afzondering en rust kunnen we door, gewoon open, iedereen welkom, even een praatje, het hele plaatje, voor- en tegenspoed, een op te starten licht- en beeldkrant, dicht te zetten kieren, aan te sluiten leidingen, op te hangen lampen, aan te brengen houtwerk, in te vullen gaten, her te stellen meubels, op te ruimen kamers.

Zoeken we abonnees, of betere ideeën?

Het begon goed

Met drie verschillende dj’s in de loop naar de nacht vulde het huis zich gestaag met opvallend veel jonge mensen, maar ook oudere belangstellenden bezochten de exposities en luisterden naar de verhalen in de tot Yin Tin Bar omgedoopte lobby. Het Elenbaashuis was aan kant om de vorderingen in de restauratie te tonen en in de keuken werd flink gebakken om de trek te reguleren. Intussen liepen door het hele pand twee cameramensen rond die een livestream binnen- en buitenshuis verzorgden.

Een deinende dansvloer is er niet gekomen, maar men amuseerde zich evenwel, en met ruim driehonderd bezoekers, een goede omzet, en de geroutineerde crew, kon Belvedere, ondanks de door de woestenij aan de Veerlaan nog meer afgelegen ligging, weer en ontij trotseren en uitzien naar een prachtig marktaandeel in het uitbreiden en bewaren van immaterieel erfgoed.

We kunnen ons niet los maken van de werkelijkheid, van het leven zoals het nu is, de ruimte en tijd die we hebben, die we krijgen, die we nemen. We doen, min of meer doelgericht, maar weten niet of nooit, wat de gevolgen zullen zijn. Het is geen ingenieus mechaniek, evenmin een quantumcomputer, maar een geschiedenis van vele miljarden mensen op een onwaarschijnlijk bewoonbare planeet.

Geen gelul, gebak van

Met windstoten en regen wervelde Hans Abelman door de avond en zette desondanks de bakkers Mul en van Ballegoyen in het zonnetje. Wiens brood men eet. Als klapstuk na het captains dinner en de gebakjes ging Pierre van Duijl nog even los.

Merie (Het lied van de fraaie buste) van Jaap Molenaar*

De komende drie weken is er een Feyenoord corner boven in de in restauratie zijnde museumwoning van Verhalenhuis Belvedere, want de genoemde bakkers zijn sportliefhebbers en zelf actieve sporters geweest. Daarnaast bouwt de kunstenaar het komende jaar door aan een serie portretten op zijn speciale tentoonstellingstafel in de voorkamer vanuit zijn werkplaats in de ernaast gelegen voormalige slaapkamer. Hoe huiselijk wil je het hebben?

De achterkant van de single

Noordpoolgebied

Of we er een kaart van kunnen maken. Met gegevens van naturalearthdata.com in ArcMap geprojecteerd met de WGS 1984 Arctic Polar Stereographic kom je een heel eind; misschien moet het geheel nog geroteerd worden naar een wat duidelijker kadrering van het bedoelde gebied, dat nu gemarkeerd is met een aantal plaatsaanduidingen en namen.

En wat met het ijs? In welke mate is het er nog? Hoe geef je het weer? Minimum, maximum, gemiddeld? Is deze club wel te vertrouwen, of dragen we bij aan een verdere aantasting van het kwetsbare gebied? Zijn ze er om het onvermijdelijke in goede banen te leiden? Of ons allen om de tuin? Van Eden los, loos, verloren.

#25

Omar Nouilati, Jamal Darwish, Mahran Alkadi en ????

‘t Was af en toe wat chaotisch, misschien de storm buiten die in huis als een wind waaide, maar de muzikanten van de laatste set waren fantastisch en zweepten het publiek op, dat bleef gaan tot aan, tijdens en na de maaltijd.
We hebben alles heel gehouden, de piano heeft niet gedronken, in tegenstelling tot sommige afvalligen, die op de rand balanceerden tussen ‘moet kunnen’ en ‘vervelend aanwezig’. Mogelijk hebben ze dat toch al van zichzelf.

Classics

Hadden we dat nog niet in huis gehad, klassieke opera? Niet geheel live, met de orkestband verzorgd door de dj, maar het galmde goed in de zaal. Voor de rest van de avond werd er ook in de keuken lekker meegedanst op de muziek uit met name de jaren tachtig, wat alles te maken had met de leeftijd van de jarige.

En dan de viering van het Chinese jaar van de rat, met een toepasselijke bijdrage van de geschoolde pianist van Chinese afkomst Kai Ming, die naast werk van Chinese componisten ook het stuk Étude Opus 10, No. 5 in G♭ majeur van Chopin uit 1830 ten gehore bracht.
Kenmerkend zijn de snelle triolen, door de rechterhand uitsluitend op de zwarte toetsen gespeeld (op een noot na), die met de linker hand begeleid worden door staccato akkoorden en octaven, wat de musicus omzichtig demonstreerde.
Anders dan in dit meesterwerk kan met het bespelen van de zwarte toetsen eenvoudig een oriëntaalse sfeer opgeroepen worden; daar hoef je geen geoefende muzikant voor te zijn, waarmee nog een verbinding tussen oost en west gelegd was.

Profiel

er zit nog een stofkap op de rookmelder!

Er is een hele waslijst: de maten van de kamers voor die van aan te schaffen materiaal voor lambrisering, plinten en vensterbanken op een rij zetten; het aanhelen van de rollaag boven de nieuwe kozijnen; het afwerken van de raamlijsten en plaatsen rond de ramen; het keukenblok inpassen; de elektra in dit deel van het huis, op de gang en in de studio afwerken; nog enkele aanpassingen te maken aan de elektriciteitsvoorziening opdat we voldoen aan de normen die de verzekeraar heeft gesteld voor de brandveiligheid; offertes te verkrijgen voor het aanpassen van de bar in de keuken en voor het verbeteren van het pa-systeem; de blauwe klapstoelen moeten gereviseerd; de verlichting in de expositieruimte kan worden uitgebreid; de opslagcontainer leeghalen en de inhoud plus wat nog in het pand aan de Atjehstraat ligt overbrengen naar de loods, die we van een buurman overnemen; de pijp in het plafond aanbrengen voor de afzuiginstallatie van de keukenstudio; zicht en vat krijgen op de planning van het bouwproces; de installateurs betrokken houden.

En niet vergeten de koptelefoons op te laden voor de Peking Express en de logistiek voor het vervoer van alle spullen zien rond te krijgen. Dan kunnen we een volgende opsomming maken voor de fase daarna. In details hoeven we nog niet te treden; dan valt het ogenschijnlijk nog mee. De winter komen we zo wel door.